یکشب ؛ به دستهایت خواهم رسید از آن آغوش خواهم ساخت وُ خود را ، در آغوش تـــو خواهم دید یکشب ، به موهایت خواهم رسید از آن تا خدا بالا خواهم رفت به لبهایت ، و از آن بوسه خواهم چید به لبهایت خواهم رسید وُ بوسه خواهم چید وُ لبخند خواهم دید ! یکشب ، به تـــو خواهم رسید به شبها ، به روزها ، به خوابهایت میدانم ... میدانم ؛ میدانم یک روز دستم به تمام خوابت خواهد رسید

سخت نیست اصلا سخت نیست از روی شانه ام تاب بخوری روی دستمتوی چشمهایم زل بزنی وبگویی حواست هست امروز جمعه است ؟! سخت نیستبگویم مگر حواس گذاشته ای ؟ سخت نیست چنان ببوسمتکه جمعه در تقویم از خجالت سرخ شود گونه اش ! سخت نیست ...جمعه ها صدایت کنم و بگویم من رفتم ! بگویی کجا ؟بگویم قربان عطر تنت  سخت نیست من و تـــو این طور جان جمعه را بگیریم ؛قبل از اینکه بفهمد غصه را چطور توی دلهایمان جا کند ! سخت نیستفقط دستت را به من بده نوشته شده در شنبه هفتم بهمن ۱۳۹۶ساعت 14:41 توسط مانی|

بوی یلدا را می شنوی ؟ انتهای خیابان آذر باز هم قرار عاشقانه پاییز و زمستان قراری طولانی به بلندای یک شب شب عشق بازی برگ و برف پاییز چمدان به دست ایستاده عزم رفتن دارد آسمان بغض میکند ، می بارد خدا هم می داند عروس فصل ها چقدر دوست داشتنی ست ، دقیقه ای بیشتر مهلت ماندن می دهد آخرین نگاه بارانی اش را به درختان عریان می دوزد ، دستی تکان می دهد قدمی برمی دارد سنگین و سرد کاسه ای آب می ریزم پشت پای پاییز و تمام می شود "پاییز" ای آبستن روزهای عاشقی رفتنت به خیر ، سفرت بی خطر باد... نوشته شده در دوشنبه بیستم آذر ۱۳۹۶ساعت 15:0 توسط مانی|